Ahu, je moet je blijven verbazen in de politiek zei een oud-politicus tegen mij toen ik een jaar geleden begon als raadslid. Het moet geen gewoonte worden, zei hij. En inderdaad, ik blijf me na een jaar nog steeds verbazen.

Zoals gisteren bijvoorbeeld. De lege huls van een “Leegstandsverordening” stond op het programma. Rechts en links vonden de verordening eigenlijk niet effectief. De ene vond het een te harde maatregel, de andere een slap stukje papier. Volgens de VVD was de “last onder dwangsom” een te harde maatregel en moest het er uit worden geschrapt. Er zouden procedures volgen en dat zou de gemeente heel veel geld gaan kosten. Het schrappen van de “last” zou de lege huls van een verordening echter nog zwakker maken. Volgens Groen Links moesten er juist nog hardere maatregelen in. Wat kon je nou eigenlijk met deze verordening? Beide partijen stemde ondanks bedenkingen toch in. De PvdA had helemaal geen opmerkingen. Kritiekloos. Prima verordening. Bijzonder, omdat de PvdA in de gemeente Den Haag daar heel anders over denkt. Daar is bewust niet voor een verordening gekozen, omdat het een gewoonweg kansloze maatregel is. De PvdA wethouder wilde er niet aan.

Of de verordening echt effect gaat hebben, uitvoerbaar zal zijn, handhaafbaar is of verenigbaar is met het EVRM, was kennelijk niet van belang. De vastgoedeigenaar moest beboet worden en wij als gemeente zouden wel even een geschikte huurder kunnen vinden om de leegstand op te lossen.

Het leek wel alsof deze partijen even vergeten waren dat de gemeente de leegstand in de stad zelf had gecreëerd. (meer…)